Wanneer je naam verbonden is aan bekende ouders, lijkt het soms alsof jouw verhaal al geschreven is voordat je zelf begint met leven. Toch laat Sam van Royen zien dat je altijd de kans hebt om je eigen pad te kiezen. Als zoon van schrijfster Heleen van Royen groeide hij op in de openbaarheid, omringd door verwachtingen en oordelen. Zijn zoektocht naar identiteit, vrijheid en eerlijkheid raakt aan iets wat veel mensen herkennen: het verlangen om écht jezelf te zijn, ongeacht wat anderen denken.
Opgroeien in de schaduw van bekendheid
Sam van Royen werd geboren in een wereld waarin zijn moeder regelmatig het nieuws haalde met boeken en interviews. Als kind zie je daar misschien de leuke kant van, zoals op televisie komen of herkend worden. Maar zodra je ouder wordt, voel je dat mensen je anders behandelen. Alsof je automatisch iets moet waarmaken. Sam vertelde ooit dat hij al vroeg het gevoel had dat mensen een mening over hem klaar hadden. Dat hij ‘de zoon van’ was en dat dat blijkbaar iets betekende. Die druk zorgt ervoor dat hij zich lang afvroeg wie hij eigenlijk was zonder die bekende achternaam. Misschien heb jij ook mensen in je omgeving die je ergens in willen duwen. Als je opgroeit met veel meningen om je heen, is het niet makkelijk om daar los van te komen.
Een eigen weg zoeken zonder toestemming te vragen
Veel mensen proberen te voldoen aan de verwachtingen van familie of omgeving. Sam van Royen heeft juist geprobeerd om zich daarvan los te maken. In zijn jeugd liep hij daar vaak tegenaan. Hij voelde zich anders, raakte in de knoop met zichzelf en ging uiteindelijk aan de slag met zijn mentale gezondheid. Hij schreef er openhartig over en liet daarmee zien dat het oké is om te struikelen. Wat daarbij opvalt is dat hij niets probeert te verbloemen. Hij heeft geen masker meer nodig. Hij wil leven zoals het bij hem past. Dat is iets waar veel mensen naar verlangen. Je hoeft niet te wachten op goedkeuring van anderen. Het leven wordt lichter als je niet steeds probeert te voldoen aan een beeld dat niet van jou is.
De invloed van psychische struggles en hoe hij daarmee omgaat
Sam heeft vaak gesproken over zijn depressieve gevoelens, angst en worsteling met een negatief zelfbeeld. Hij heeft daarin hulp gezocht en laat zien dat praten over psychische problemen niet zwak is, maar juist dapper. Je herkent het misschien wel: dat gevoel van leegte, het idee dat je niet goed genoeg bent. Als je dan iemand als Sam hoort die zegt dat hij ook dagen heeft gehad waarop hij zich niet uit bed kon slepen, dan besef je dat je niet alleen bent. Hij laat zien dat je altijd hulp mag zoeken. En dat er geen vaste tijdlijn is voor herstel. Soms duurt het lang voordat je weer durft te vertrouwen op jezelf. En dat is oké. Elke stap die je zet, hoe klein ook, telt.
Relatie met zijn moeder en de keuze voor eerlijkheid
De band tussen Sam van Royen en zijn moeder is door de jaren heen veel besproken. Heleen van Royen schreef ooit openlijk over haar zoon, zijn struggles en zijn coming-out. Niet iedereen begreep waarom ze dat deed. Sam gaf later aan dat het hem raakte, maar dat hij er ook met haar over sprak. Wat je daarvan kunt leren, is dat openheid en botsing soms hand in hand gaan. Soms moet je je uitspreken, ook als dat moeilijk is. Als jij ooit iets hebt meegemaakt met een ouder die je leven anders invult dan jij, dan weet je hoe ingewikkeld dat kan zijn. Toch zie je bij Sam dat eerlijkheid uiteindelijk zorgt voor verbinding. Ook als het even schuurt.
Zelfvertrouwen opbouwen ondanks twijfels
Twijfel is iets wat iedereen kent. Je vraagt je soms af of je goed genoeg bent, of je wel iets toevoegt. Sam heeft dat lang gedacht. Maar hij heeft zich losgemaakt van het idee dat je ‘iemand’ moet zijn om gezien te worden. Door eerlijk te zijn over zijn mentale gezondheid, zijn identiteit en zijn zoektocht naar balans, laat hij zien dat je niets hoeft te bewijzen. Je mag gewoon bestaan zoals je bent. Zijn verhaal leert je dat je ook kracht kunt vinden in kwetsbaarheid. Het opbouwen van zelfvertrouwen begint niet bij applaus van anderen, maar bij jezelf serieus nemen. Dat is wat Sam stap voor stap heeft geleerd. En dat leerproces stopt nooit.